Co jest dla
mnie ważne
Ważne jest dla mnie, aby spotykać się z ludźmi z otwartością, szacunkiem i bez uprzedzeń.
Każdy człowiek ma własną historię, osobiste mocne strony i własne tempo. Nie każda zmiana udaje się od razu i nie każdą trudną sytuację życiową można łatwo rozwiązać.
Psychoterapia oferuje bezpieczną przestrzeń do rozumienia trudnych doświadczeń, rozpoznawania własnych potrzeb i rozwijania nowych możliwości działania.
Moim celem jest towarzyszenie Państwu w zmienianiu obciążających schematów, wzmacnianiu osobistych zasobów oraz stopniowym zyskiwaniu większej stabilności, samostanowienia i lepszej jakości życia.
Czym jest terapia behawioralna?
Terapia behawioralna jest metodą psychoterapeutyczną opartą na podstawach naukowych, która pomaga ludziom lepiej rozumieć obciążające myśli, uczucia i schematy zachowania oraz trwale je zmieniać.
W centrum uwagi znajduje się aktualna sytuacja życiowa. Jednocześnie terapia behawioralna uwzględnia również osobistą historię życia i wcześniejsze doświadczenia, ponieważ mogą one istotnie wpływać na to, jak obecnie myślimy, czujemy i działamy.
Pojęcie „zachowanie” obejmuje przy tym znacznie więcej niż tylko nasze działania. W pracy terapeutycznej uwzględnia się także myśli, uczucia, reakcje fizyczne i relacje międzyludzkie.
Terapia behawioralna jest ukierunkowana na cele, przejrzysta i bliska codziennemu życiu. Wspólnie ustalamy indywidualne cele i opracowujemy konkretne sposoby lepszego radzenia sobie z obciążającymi sytuacjami oraz wprowadzania pozytywnych zmian w codzienności.
W centrum uwagi zawsze znajduje się człowiek jako całość – z jego osobistą historią, potrzebami, mocnymi stronami i zasobami.
Jak pracuję psychoterapeutycznie
Analiza zachowania:
aby lepiej rozumieć czynniki wyzwalające, myśli, uczucia, reakcje fizyczne i powracające schematy zachowania oraz rozpoznawać zależności między nimi.
Regulacja emocji i trening umiejętności:
rozwijanie lepszych sposobów radzenia sobie z silnymi uczuciami, wewnętrznym napięciem i impulsywnymi reakcjami oraz uczenie się pomocnych strategii na trudne sytuacje.
Ćwiczenia ekspozycyjne:
stopniowe mierzenie się z sytuacjami lub bodźcami wywołującymi lęk, przy wsparciu terapeutycznym, aby ograniczać zachowania unikowe i umożliwiać zdobywanie nowych doświadczeń.
Przejrzyście, indywidualnie i blisko codziennego życia
Ważne jest dla mnie, aby terapia była przejrzysta i zrozumiała. Wspólnie omawiamy, dlaczego stosujemy określoną metodę i jakiemu celowi ma ona służyć.
Dobór metod zależy od Państwa indywidualnych potrzeb, osobistych celów i przebiegu procesu terapeutycznego.
Psychoterapia ma pomagać Państwu nie tylko podczas naszych wspólnych rozmów, lecz także wyposażać w narzędzia, które można samodzielnie stosować poza sesjami terapeutycznymi i wykorzystywać w dłuższej perspektywie.
Moim celem jest wspieranie Państwa w rozumieniu obciążających schematów, rozwijaniu nowych możliwości działania i stopniowym wprowadzaniu zmian w codziennym życiu.
Pracuję w nurcie terapii behawioralnej, kierując się Państwa indywidualną sytuacją życiową, aktualnymi trudnościami i osobistymi celami.
Na początku wspólnie przyglądamy się temu, co obecnie Państwa obciąża, jak powstały określone trudności i co je dzisiaj podtrzymuje. Nie chodzi przy tym o szukanie winnych, lecz o lepsze zrozumienie zależności i opracowanie na tej podstawie konkretnych możliwości zmiany.
Terapia behawioralna oznacza dla mnie nie tylko rozmowy. W zależności od zgłaszanych trudności pracujemy również z wykorzystaniem praktycznych ćwiczeń, zadań obserwacyjnych i nowych sposobów zachowania, które można stopniowo wprowadzać do codziennego życia.
W zależności od potrzeb wykorzystuję między innymi następujące metody terapii behawioralnej:
Praca z myślami i ocenami (metody poznawcze):
rozpoznawanie obciążających schematów myślenia i przekonań, poddawanie ich refleksji oraz rozwijanie nowych, bardziej pomocnych perspektyw.
Praca z zasobami:
odkrywanie i wzmacnianie osobistych mocnych stron, umiejętności oraz już posiadanych strategii radzenia sobie, a także ich świadome wykorzystywanie w codziennym życiu.
Trening kompetencji społecznych i komunikacji:
lepsze rozpoznawanie i wyrażanie własnych potrzeb, stawianie osobistych granic, konstruktywne radzenie sobie z konfliktami oraz zyskiwanie większej pewności w relacjach międzyludzkich.
Ćwiczenia uważności i akceptacji:
świadome zauważanie myśli i uczuć bez konieczności natychmiastowego ich oceniania czy automatycznego podążania za nimi.
Aktywizacja behawioralna:
przywracanie codziennemu życiu większej struktury, aktywności, kontaktów społecznych i pozytywnych doświadczeń, zwłaszcza w przypadku obniżonego nastroju, wycofania i wyczerpania.
Zapobieganie nawrotom i praca nad motywacją do zmiany:
szczególnie w przypadku uzależnienia i problemowego używania substancji – wyznaczanie osobistych celów zmiany, rozpoznawanie sytuacji ryzyka i opracowywanie strategii służących długotrwałej stabilizacji.